به گزارش خبرنگار تازههای اقتصاد؛ نصب یک بازی رایگان میتواند آغاز مسیری باشد که در آن، کاربر بهجای پرداخت پول، ناخواسته دسترسی به اطلاعات شخصی یا حسابهای آنلاین خود را در اختیار یک برنامه ناشناس قرار میدهد.
بازیهای موبایلی برای بسیاری از کاربران راهی ساده و کمهزینه برای سرگرمی هستند؛ برنامههایی که گاهی با حجم کم، ظاهر آشنا و امکان نصب سریع، کاربران را به دانلود ترغیب میکنند. بااینحال، ظاهر یک اپلیکیشن بهتنهایی نشان نمیدهد که برنامه تا چه اندازه امن است یا پس از نصب چه اطلاعاتی را جمعآوری میکند.
یکی از نشانههایی که باید هنگام نصب بازیها به آن توجه کرد، نوع دسترسیهای درخواستی است. برای مثال، اگر یک بازی ساده که تنها بر پرش، حرکت یا جمعآوری امتیاز متمرکز است، بدون دلیل مشخص به پیامکها، دوربین یا فایلهای شخصی نیاز داشته باشد، بهتر است کاربر پیش از تأیید درخواست، دلیل آن را بررسی کند.
البته درخواست یک دسترسی بهتنهایی نشانه جاسوسی یا آلودهبودن برنامه نیست. برخی قابلیتها ممکن است به دسترسیهای مشخصی نیاز داشته باشند و تشخیص خطر باید با توجه به کارکرد برنامه، توضیحات سازنده و نوع مجوزهای درخواستی انجام شود. بااینحال، دسترسیهای غیرضروری میتوانند دامنه اطلاعاتی را که یک برنامه قادر به مشاهده یا استفاده از آنهاست، گسترش دهند.
رایگان بودن به معنای بیهزینه بودن نیست
رایگانبودن یک بازی الزاماً به معنای فعالیت مخرب سازنده آن نیست. بسیاری از بازیها از طریق نمایش تبلیغات، خریدهای درونبرنامهای یا مدلهای تجاری دیگر درآمد کسب میکنند. برخی برنامهها نیز اطلاعات کاربران را برای اهدافی مانند تحلیل عملکرد یا شخصیسازی خدمات پردازش میکنند؛ موضوعی که باید در سیاست حریم خصوصی و توضیحات برنامه بررسی شود.
در مقابل، برنامههای مخرب ممکن است با هدف سرقت اطلاعات، سوءاستفاده از دسترسیها یا هدایت کاربران به صفحات جعلی منتشر شوند. بنابراین، نه رایگانبودن و نه حجم کم یک اپلیکیشن، بهتنهایی معیار قابل اتکایی برای سنجش امنیت آن نیست.
حتی نصب برنامه از فروشگاههای رسمی نیز تضمین صددرصدی امنیت را فراهم نمیکند. بررسی نام توسعهدهنده، سابقه انتشار برنامه، نظرات کاربران و توضیحات مربوط به جمعآوری اطلاعات میتواند به تصمیمگیری آگاهانهتر کمک کند، هرچند هیچیک از این موارد بهتنهایی برای تأیید قطعی امنیت برنامه کافی نیست.
از دسترسی مشکوک تا سرقت حساب کاربری
خطرات بازیهای ناشناس تنها به مجوزهای دسترسی محدود نمیشود. یکی از روشهای رایج فریب کاربران، وعده دریافت سکه رایگان، بازکردن نسخه ویژه یا دستیابی به جایزه درونبازی است؛ پیشنهادهایی که ممکن است کاربر را به یک لینک یا صفحه ورود جعلی هدایت کنند.
در چنین سناریویی، صفحهای که کاربر مشاهده میکند ممکن است شبیه صفحه ورود یک سرویس شناختهشده باشد. اگر کاربر نام کاربری و رمز عبور خود را در آن وارد کند، اطلاعاتش ممکن است به دست کلاهبردار برسد. به این ترتیب، آنچه در ابتدا صرفاً تلاشی برای دریافت یک جایزه رایگان به نظر میرسید، میتواند به سرقت حساب کاربری منجر شود.
به همین دلیل، کاربران باید نسبت به درخواست واردکردن اطلاعات حساس در صفحات ناشناس یا خارج از مسیر رسمی سرویسها محتاط باشند و برای دریافت جایزه یا امکانات رایگان، رمز عبور خود را در اختیار لینکهای نامطمئن قرار ندهند.
چگونه امنیت بازیهای نصبشده را بررسی کنیم؟
اولین قدم، دریافت بازی از منابع معتبر و بررسی اطلاعات توسعهدهنده آن است. بااینحال، حتی در فروشگاههای رسمی نیز بهتر است پیش از نصب، توضیحات برنامه و اطلاعات مربوط به حریم خصوصی مطالعه شود.
قدم بعدی، بررسی مجوزهای دسترسی است. کاربران میتوانند از بخش تنظیمات گوشی، وارد قسمت برنامهها و سپس مجوزهای دسترسی شوند. نام و مسیر دقیق این بخش بسته به سیستمعامل و مدل گوشی متفاوت است. در این قسمت میتوان بررسی کرد هر بازی به چه امکاناتی دسترسی دارد و مجوزهای غیرضروری را لغو کرد.
درخواست نصب فایلهای اضافی از منابع ناشناس، الزام به غیرفعالکردن ابزارهای امنیتی یا درخواست اطلاعات حساس برای دریافت پاداش نیز باید با احتیاط بررسی شود. اگر کاربر به فعالیت مشکوک یک برنامه پی برد، میتواند دسترسیهای آن را محدود کند، برنامه را حذف کند و در صورت احتمال افشای رمز عبور، از یک دستگاه امن رمز حساب مربوطه را تغییر دهد.
در نهایت، نصب یک بازی قرار است فرصتی برای سرگرمی باشد؛ نه مجوزی نامحدود برای دسترسی به اطلاعات شخصی. پیش از تأیید هر درخواست دسترسی، یک سؤال ساده میتواند به تصمیم بهتر کمک کند: آیا این برنامه واقعاً برای انجام کاری که وعده داده، به چنین دسترسیای نیاز دارد؟
نظر شما